“صبا” یک قالب کاری (Frame Work) برای ایجاد قابلیت های یک سیستم با تکنولوژی جدید (Contemporary) در یک سیستم عملیاتی قدیمی (Legacy) است; بدون آنکه به طراحی و تولید یک سیستم جدید نیازی باشد .
معماری سیستم های قدیمی (Legacy Systems Architecture)
معماری سیستم های قدیمی را عمدتاً می توان به صورتی که در شکل زیر نشان داده شده است در نظر گرفت. در این معماری سیستمم به بخش های زیر افراز می گردد:

1- واسط کاربری (User Interface)
2- پایگاه داده (Database)
3- هسته مرکزی (System Core)

که وظیفه بخش هسته مرکزی عبارت است از دریافت، ارسال و پردازش داده و ایجاد ارتباط بین دو بخش دیگر. عموما در سیستم ها باا تکنولوژی قدیمی، بخش هسته سیستم بطور تفکیک ناپذیری با دست کم یکی از دو بخش دیگر (یا هر دو بخش) عجین شده است.

معماری سیستم های جدید (Contemporary Systems Architecture)
معماری سیستم های جدید به گونه است که در آن بخش نامبرده در معماری سیستم های قدیمی بطور مجزا و با تکنولوژی های متفاوتت طراحی و پیاده سازی می شود. برای یک سیستم با معماری لایه ای می توان لایه های زیر را در نظر گرفت:

1- واسط کاربری (User Interface/Presentation Logic)
2- سرویس دهنده وب (Web Server) / سرویس دهنده سیستم کاربردی (Application Server)
3- لایه داده / سیستم مدیریت پایگاه داده رابطه ای (Data layer / RDBMSS)

هدف
هدف، تفکیک بخش های واسط کاربری و پایگاه داده در معماری سیستم های قدیمی از بخش هسته سیستم، بصورت لایه ای (Layered)) مطابق با معماری سیستم های جدید و به منظور حتی المقدور عملکرد مستقل لایه های متفاوت از یکدیگر است.

مراحل گذر از معماری قدیم به جدید
1) استقلال لایه واسط کاربری
لایه ی واسط کاربری جدید بر اساس استانداردهای تکنولوژی جدید دقیقا مانند واسط کاربری قدیمی عمل می نماید. این کار باید طوریی انجام شود که کنترل و محدودیت در فیلدها و کلیه عملیات در واسط کاربری دقیقاٌ به همان ترتیبی باشد که قبلاٌ بوده و داده ها به بخش هسته مرکزی سیستم بصورتی تحویل شوند که تفاوتی نکند این داده ها توسط کدامیک از واسط های کاربری تولید و ارسال شده اند. در این بین عملیاتی مانند تبدیل character set بطور شفاف و خارج از دید و تشخیص کاربر بصورت transparent انجام می شود. بدین ترتیب امکان عملکرد واسط کاربری جدید و قدیم بطور همزمان وجود داشته و مرحله تست و راه اندازی این بخش بدون نیاز به از کار افتادن واسط کاربری قبلی بدون هیچ ریسک و یا فشار عملیاتی و با فواصل زمانی دلخواه قابل انجام خواهد بود.

2) استقلال لایه پایگاه داده
در صورتیکه در سیستم قدیمی از یک سیستم مدیریت پایگاه داده رابطه ای (RDBMS) استفاده نشده باشد و در صورت لزوم استفاده ازز چنین سیستمی ، گذار به عملیاتی شدن سیستم مدیریت پایگاه داده رابطه ای شامل مراحل زیر خواهد بود:

1. فعال سازی سیستم مدیریت پایگاه داده رابطه ای بطوریکه داده ها بطور همزمان علاوه بر نوشته شدن در پایگاه داده قدیم در RDBMSS هم نوشته شود ولی تنه از داده های پایگاه داده قدیم کمافی السابق در عملیات استفاده گردد.
2. پس از حصول اطمینان از صحت عمل مرحله اول، حتی الامکان از بخشی اطلاعات RDBMS برای عملیات استفاده می شود و مرحله بهه مرحله بطور کامل از RDBMS جهت تراکنش های واقعی استفاده می گردد.
3. پس از حصول اطمینان از صحت عملیات مرحله قبل در صورت لزوم پایگاه داده قدیم از سیستم خارج می گردد.

معماری سیستم با استفاده از صبا
ایجاد لایه واسط کاربری مبتنی بر وب (Web based user interface)
برای انجام این امر لازم است منطق لایه ی کاربری (presentation logic) توسط زبانی که از قواعد XML تبعیت می کند (XML Compliant)) بیان شود. ما حصل این مرحله یک ماژول است که به سیستم کاربردی قدیمی اضافه می شود.

مرحله تبدیل Data layer
این مرحله نیز با اضافه کردن کدهایی در سیستم قدیمی در قالبی که توسط صبا مشخص شده و مبتنی بر قوانین XML است، فرمانها را بهه RDBMS ارسال کرده و پاسخ را به سیستم کاربردی باز می گرداند. مرحله گذار سیستم در این فاز مطابق با آنچه در قسمتهای قبل شرح داده شد در سه مرحله انجام می پذیرد.
مراحل 1 و 2

مرحله 3